کودکانی که مادرانشان در دوران بارداری به افسردگی مبتلا بودند، بیش از دیگران در بزرگسالی در خطر افسردگی قرار دارند.
پژوهشگران دانشگاه بریستول در انگلیس می گویند می توان با درمان افسردگی در طول بارداری، خطر بروز مشکلات روحی را در آینده کودک کاهش داد.

دانشمندان در این مطالعه فرزندان بیش از هشت هزار مادر را که دچار افسردگی پس از زایمان و قبل از زایمان بودند، بررسی کردند. خطر بروز افسردگی در کودکان این مادران، در سن 18 سالگی حدود 1.3 برابر بیش از حد طبیعی بود.

دکتر «ربه کا پیرسون» مجری این تحقیقات گفت: افسردگی در بارداری باید جدی تلقی شده و در همان دوران بارداری درمان شود. اگرچه این خطر برای کودک کم است اما یک خطر بلند مدت قلمداد می شود. وی افزود: این یک ارتباط است نه یک رابطه علت و معلولی و باید تحقیقات بیشتری در این زمینه شکل بگیرد.

پروفسور «کارمین پاریانت» از موسسه روان پزشکی دانشگاه کینگز لندن گفت: بروز بیماری های روحی در فرد، نه در زمان تولد، بلکه از رحم آغاز می شود. وی افزود: پیام واضح و صریح است، کمک کردن به زنانی که در دوران بارداری افسرده هستند نه تنها مشکل و رنج را از آنها می گیرد بلکه به سلامت روان نسل بعدی نیز کمک می کند.

تاثیر اضطراب مادر بر جنین در دوران بارداری

بر اساس پژوش‌ها استرس طولانی مدت مادر در دوران بارداری می‌تواند تاثیرات آسیب‌زایی مانند وزن کم هنگام تولد، احتمال نارسی یا حتی سقط جنین، وقفه یا تاخیرهای رشدی بر جنین در حال رشد داشته باشد. همچنین ارتباط بین استرس‌های شدید بارداری با مشکلات نوزاد از قبیل بی قراری، اضطراب، بیش فعالی و ناآرامی در مطالعات نشان داده شده است.

مشخص شده که جنین در حال رشد استرس‌های شدید مادر را درک می‌کند و دچار ناآرامی می‌شود. همچنین تغییرات مواد شیمیایی در ساختار مغز مادرِ مضطرب می‌تواند بر جنین تاثیر گذار باشد.

افزایش استرس باعث افزایش فعالیت غده فوق کلیوی، آزاد کننده کورتیکوتروپین می‌شود.

این هورمون بر طول مدت حاملگی تاثیر می‌گذارد. به این ترتیب استرس‌های شدید مادر در زایمان زودرس و به دنیا آمدن نوزاد نارس موثر است. به علاوه بر اساس مطالعات مواد شیمیایی ناشی از استرس می‌تواند از طریق جفت به جنین در حال رشد منتقل شود. برای کسب اطلاعات بیشتر از بارداری کلیک کنید.

مواد شیمیایی که در پاسخ به استرس در مغز مادر ترشح می‌شوند، به طور مستقیم بر مغز جنین اثر می‌گذارند. اضطراب و استرس در بارداری باعث ایجاد تغییرات در ساختار و عملکرد مغز جنین می‌شود و زمینه را برای ابتلای کودک به اسکیزوفرنی، افسردگی و بیش فعالی در آینده فراهم می‌کند.

مطالعات انجام شده نشان داده‌اند اضطراب مادر بر جنسیت جنین تأثیر دارد؛ ترشح میزان زیادی از هورمون کورتیزول که بر اثر استرس در بدن آزاد می‌شود، لانه گزینی جنین پسر در رحم را سخت می‌کند و به همین دلیل احتمال دختر شدن جنین در مادران پر استرس بیشتر از سایرین است.

چگونه به کودکم اضطرابم را انتقال ندهم؟

بهتر است پیش از آن که باردار شوید به دنبال راهی برای کاهش اضطراب‌های خود باشید.

شما می‌توانید برای رسیدن به این منظور درباره منابع استرس زای خود با یکی از اعضای خانواده یا دوست خود صحبت کنید، با این کار بخشی از انرژی منفی و هیجان‌هایتان را تخلیه می‌کنید. اما احتمال دارد بعد از مدتی اطرافیان از شنیدن افکار منفی شما خسته شوند، در نتیجه شما نیز ترجیح می‌دهید ناراحتی‌های خود را اکثرا برای خود نگه دارید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه کاهش استرس بارداری کلیک کنید.

راه دیگر برای کاهش اضطراب‌ها کسب مهارت‌هایی برای کنترل آن‌ها است.

همچنین در مرتبه بعدی بهتر است به دنبال راهی اساسی برای درمان اضطراب‌های خود برآیید. مشاوران و درمانگران متخصص با استفاده از دانش خود در این زمینه به شما کمک می‌کنند تا ریشه‌های اضطراب را شناسایی کرده و راه‌های مقابله با آن‌ها را فرا بگیرید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه درمان اضطراب کلیک کنید.